هدف: از این پژوهش بررسی توانایی استریوگنوز دهانی به مثابه شاخصی برای عملکرد حسهای داخل دهانی در کودکان کم شنوای 9 - 6 ساله در مقایسه با کودکان سالم همسن است. روش: در این پژوهش مقطعی - مقایسه ای 10 کودک کم شنوای شدید تا عمیق 9 - 6 ساله با 20 کودک سالم همسن از طریق آزمون تشخیص شکل از لحاظ توانایی استریوگنوز دهانی مورد مقایسه قرار گرفتند، برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری  spss11.5و آزمون t در سطح معناداری 0.05 استفاده شد. یافته ها: میانگین و انحراف معیار استریوگنوز دهانی در کودکان کم شنوا 0.8±20 و در کودکان سالم 0.95±0.97 بود که این تفاوت معنادار بود (P=0.001) و میانگین وانحراف معیار مدت زمان صرف شده برای تشخیص اشکال برحسب ثانیه در کودکان کم شنوا 2.027±0.54 و در کودکان سالم 1.42±0.33 بود که در این مورد هم تفاوت معنادار بود (P=0.001). نتیجه گیری: همان طور که یافته های این پژوهش نشان داد، در کودکان کم شنوا به علت استفاده کمتر از گفتار وهمچنین رشد ناقص صداهای گفتاری، گیرنده های حسی داخل دهان در آنها نیز به اندازه کافی تحریک نمی شوند و در نتیجه عملکرد این حسها نیز دچار اختلال می شود، که این خود به مثابه عامل تاثیرگذار منفی بر تولید گفتار آنها خواهد بود؛ بنابراین باید ارزیابی و تقویت حسهای داخل دهانی لمس - فشار و حرکتی در برنامه های گفتار درمانی این کودکان مد نظر قرار گیرد.

زمینه و هدف: تولد و پرورش کودکان کم شنوا، غالبا مشکلات و احساسات روان شناختی ویژه ای را برای والدین به ویژه مادران که وقت بیشتری را صرف پرورش فرزندان خود می کنند به بار می آورد. هدف مطالعه حاضر، مقایسه سلامت عمومی مادران کودکان کم شنوا و مادران کودکان شنواست.روش بررسی: این مطالعه که از نوع توصیفی تحلیلی بود روی 88 مادر (44 مادر کودک کم شنوا و 44 مادر کودک شنوا) تهرانی که به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند، صورت گرفت. به منظور بررسی وضعیت سلامت عمومی از پرسش نامه 28 سوالی سلامت عمومی استفاده شد. داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون آماری t مستقل تحلیل شد.یافته ها: تحلیل داده ها نشان داد سلامت عمومی مادران کودکان کم شنوا پایین تر از مادران کودکان شنواست(p=0.01) . همچنین، میانگین امتیازهای علائم اضطراب (p=0.01)، علائم افسردگی (p=0.01)، علائم جسمانی(p=0.02)  و کارکرد اجتماعی(p=0.01)  مادران کودکان کم شنوا بالاتر از مادران کودکان شنواست.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت وجود کودک کم شنوا بر سلامت عمومی مادر اثرگذار است. این یافته لزوم توجه هر چه بیشتر متخصصان امر و ایجاد زمینه های حمایت روان شناختی و اجتماعی مادران کودکان شنوا را بیش از پیش روشن می سازد.

سابقه و هدف: تشدید مناسب عامل مهمی در فهم گفتار افراد کم شنوا است و وضوح گفتار این افراد به دلیل تشدید نامناسب پایین است. به همین دلیل ارزیابی خیشومی شدگی گفتار، یک جنبه مهم از ارزیابی افراد آسیب دیده شنوایی است. هدف از این مطالعه تعیین مقادیر خیشومی شدگی در افرادکم شنوا است. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی میزان خیشومی شدگی گفتار 63 کودک کم شنوای متوسط، شدید و عمیق شامل 51 دختر و 12 پسر با طیف سنی 13-8 سال بررسی شد. آن ها به صورت تصادفی از شهر تهران انتخاب شدند. نمونه ها پس از تعیین میزان آسیب شنوایی وارد مطالعه شدند. نمونه گفتار با تکمیل آزمون خواندن جملات (14 جمله دارای همخوان دهانی و 3 جمله دارای همخوان خیشومی) جمع آوری و اندازه خیشومی شدگی به وسیله نرم افزار نیزال ویو محاسبه شد. سپس داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته های مطالعه نشان داد، میانگین خیشومی شدگی در جملات دارای همخوان خیشومی، در بین سه گروه با شدت های مختلف کم شنوایی به طور معنی داری بیش تر از میانگین خیشومی شدگی جملات بدون همخوان خیشومی است. میانگین میزان خیشومی شدگی جملات دارای همخوان خیشومی در کودکان با آسیب شنوایی عمیق و شدید به طور معنی داری بیش تر از کودکان با آسیب شنوایی متوسط بود. استنتاج: یافته های ما نشان می دهد که میانگین میزان خیشومی شدگی در هر دو نوع جملات در کودکان دارای کم شنوایی متوسط کم ترین مقدار است و میزان کم شنوایی افراد، میزان خیشومی شدگی را تغییر می دهد.

زمینه و هدف: استرس با رضایت از زندگی و بیماری های جسمانی مرتبط است. یکی از عوامل استرس، تولد کودک مبتلا به ناتوانی است. کودکانی که از نظر ذهنی یا جسمی ناتوان هستند، به خصوص کودک ناشنوا یا کم شنوا استرس خاصی را بر والدین به ویژه مادر تحمیل می کنند. هدف این پژوهش مقایسه میزان استرس در مادران دارای کودک کم شنوا با سایر مادران دارای کودک کم توان ذهنی، کم بینا و عادی می باشد.روش بررسی: در این پژوهش مقایسه ای 120 مادر در چهار گروه دارای فرزند کم توان ذهنی، کم بینا، کم شنوا و عادی، و به روش تصادفی خوشه ای در شهرستان کرج انتخاب شدند. جهت تعیین میزان استرس از پرسش نامه رویدادها و تغییرات زندگیMc Cubbin  و همکاران به عنوان ابزار پژوهش استفاده گردید.یافته ها: نتایج بیانگر آن بود که میزان استرس مادران دارای کودک کم شنوا با دیگر مادران کودکان استثنایی و کودکان عادی، در کل و در خرده مقیاس های فشارهای درون خانوادگی، مالی و تجاری، ناشی از تغییر شغل، بیماری و پرستاری و کم و زیاد شدن اعضای خانواده دارای تفاوت معنی داری بود (P<0.05). در دیگر خرده مقیاس ها تفاوت معنی داری بین گروه ها دیده نشد.نتیجه گیری: از آنجایی که ناشنوایی یک معلولیت پنهان است، کودک کم شنوا مجموعه ای از مشکلات آموزشی و اجتماعی را با خود به همراه دارد که برای والدین به ویژه مادر استرس زیادی ایجاد می کند. برای کاهش استرس مادران راهکارهایی چون مشاوره های خانوادگی، آموزش مهارت های مقابله ای مناسب در برابر استرس، حمایت اجتماعی کافی، ایجاد کلاس های آموزشی مخصوص والدین ضروری انگاشته می شود.

مقدمه و اهداف: برخورداری از شنوایی یکی از مهم ترین عوامل فراگیری زبان است. برخی کودکان به علت ابتلا به افت شنوایی، قادر به شنیدن صوت در محدوده ی طبیعی نیستند و در نتیجه به خاطر مشکلات شنوایی، در فراگیری و به کارگیری زبان مشکل دارند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه ی کاربرد فرآیندهای واجی و تاثیر سن و جنسیت بر آن در کودکان کم شنوا و شنوای بلوچ زبان است تا نتایج آن به شناخت بهتر مساله و چاره اندیشی برای این مشکل در مطالعات آینده بیانجامد. مواد و روش ها: پژوهش حاضرتوصیفی-تحلیلی و مقطعی بود. آزمودنی ها شامل 16 کودک (8 دختر و 8 پسر) کم شنوا و 16 کودک (8 دختر و 8 پسر) شنوای 7 تا 10 ساله ی بلوچ زبان بودند که به طور تصادفی از مدارس شهرستان زاهدان انتخاب شدند. آزمون مورد استفاده، آزمون محقق ساخته حاوی 80 عکس از اشیا ملموس و رایج بود که کودک باید کلمه ی مربوط به هر کدام از عکس ها را به زبان بلوچی بیان می کرد. پاسخ هر کدام از کودکان به صورت مجزا با استفاده از MP3 Player مدل Creative ضبط شد. آوانگاری ها بر اساس سیستم IPA انجام یافت. در نهایت، فرآیندهای واجی مورد استفاده ی کودکان استخراج شد و معنی داری میانگین استفاده از فرآیندهای واجی در دو گروه، از طریق آزمون تحلیل چند متغیره و تحلیل یک راهه در متن MANOVA بر رسی شد. یافته ها: نتایج نهایی تحلیل نشان داد که بین عملکرد کلی دو گروه در کاربرد فرآیندهای واجی تفاوت معنی داری وجود دارد (0. 00=P). نتیجه گیری: پژوهش حاضر نشان داد که در میان فرآیندهای واجی، فرآیند حذف همخوان انسدادی بی واک، پربسامدترین فرآیند مورد استفاده ی کودکان بلوچ زبان بوده است. کاهش خوشه نیز یکی دیگر از فرآیندهای با بسامد بالا بود که در گفتار این کودکان، در خوشه ی همخوانی آغازه و پایانه ی هجا رخ می دهد؛ با این تفاوت که کاهش خوشه در خوشه ی همخوانی پایانی، بسامد بالاتری داشت. انسدادی شدگی، پیشین شدگی، کاهش هجا و واکرفتگی، از دیگر فرآیندهای واجی پر بسامد در این کودکان بود. فرآیند مضاعف شدگی در گفتار هیچ کدام از دو گروه مشاهده نشد.

هدف: مطالعه حال حاضر، در زمره پژوهش های بنیادین برای بررسی توانایی جداسازی اصوات گفتاری هم زمان در کودکان کم شنوا انجام گرفته است. جداسازی هم زمان، یکی از مولفه های پایه ای رویکرد تجزیه و تحلیل صحنه شنوایی یا ASA بوده و نقش مهمی در فرآیند درک گفتار داراست. در این مطالعه، پتانسیل های دیررس شنوایی کودکان کم شنوا بررسی و با پاسخ های گروه هنجار مقایسه شدند.روش بررسی: در 10 کودک هنجار و 10 کودک کم شنوای 4 تا 6 ساله (با میانگین سنی 4.95 و انحراف معیار 0.72 برای گروه هنجار و 5.05 و 70.9 برای گروه کم شنوا) که به صورت تصادفی انتخاب گردیدند، پاسخ های دیررس شنوایی یا ALRs (دامنه مجموعه P2-N1) برای دوازده جفت واکه سنتز شده ای که به طور همزمان و به صورت دوگوشی ارائه می شد، ثبت گردید. تفاوت جفت واکه های مورد نظر در فرکانس پایه آنها بود؛ به نحوی که فرکانس پایه هر یک از آنها به میزان نیم semitone از دیگری تفاوت داشت. بررسی های آماری با استفاده از آزمون T مستقل در نرم افزار SPSS نسخه 16 انجام گرفت.یافته ها: مقایسه دامنه مجموعه P2-N1 میان دو گروه هنجار و کم شنوا، نشان دهنده وجود اختلاف آماری معنادار در شماری از جفت واکه ها بود(P-value<0.05) . با بررسی دقیق تر نتایج، دامنه مجموعه P2-N1 که شاخصی از کشف تغییرات واکه ها و بازنمایی تحریکات گفتاری در دستگاه شنوایی مرکزی در شرایط نبود توجه فعال شرکت کنندگان است- در گروه کودکان کم شنوا از مقدار کمتری برخوردار بود.نتیجه گیری: پژوهش حاضر گویای اختلال جداسازی اصوات گفتاری همزمان در کودکان کم شنواست. این مطالعه، شواهدی را درباره بروز مشکلاتی در کشف ویژگی های گفتاری در مسیر پایین به بالا (مبتنی بر فرکانس پایه و تفاوت های آن) در کودکان مذکور فراهم می نماید.

مقاله حاضر مروری روایتی بر برنامه های آموزش فرزندپروری کودکان کم شنوا و ویژگی های آن برنامه ها بود. به این منظور مقاله های منتشرشده به زبان فارسی و انگلیسی در پایگاه های اطلاعاتی؛ IranDoc و SID، ISC برای مقاله های فارسی از پایگاه های اطلاعاتی؛ Science Direct، Scopus، PubMed، Medline و Google scholar برای مقاله های انگلیسی استفاده شد. پس از حذف مقاله های تکراری، اسامی برنامه های آموزش فرزندپروری کودکان کم شنوا از مقاله های موجود استخراج شدند که شامل 24 مقاله فارسی و انگلیسی بود. برای هر کدام از این برنامه ها اطلاعاتی همچون نام نویسنده (ها)، گروه هدف و سال انتشار برنامه جمع آوری شدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که برنامه های مرتبط با فرزندپروری به دو دسته کلی عمومی و تخصصی تقسیم می شوند. شباهت ها و تفاوت های دقیق تر برنامه ها منجر به کشف چهار حوزه در برنامه های فرزندپروری عمومی و یک حوزه در برنامه های تخصصی شد. با این که برنامه های کمی در حوزه آموزش فرزندپروری برای کودکان کم شنوا وجود دارد ولی شایسته است که از هر برنامه با توجه به مشکلات والد-کودک، نیازهای آنها و اهداف برنامه استفاده شود. با توجه به این که وجود فرزند کم شنوا تمام جنبه های زندگی فرد، به ویژه تعامل والدین با کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. بنابراین، کاربرد مناسب برنامه های آموزشی فرزندپروری برای بهبود تعامل پدر و مادر با فرزند و همچنین تقویت مهارت های زبانی فرزند کم شنوای آن ها ضروری است.

هدف: پژوهش حاضر، دانش واژگانی خوانداری کودکان ناشنوای عمیق در دو گروه 9-10 و 10-11 ساله را با دو گروه از کودکان شنوای 9-10 و 10-11 ساله ی همتای زبانی آن ها در مدرسه باغچه بان شهر ایلام مورد مقایسه و بررسی قرار می دهد. روش: پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسه ای می باشد. عملکرد 16 دانش آموز پسر ناشنوای 9-11 ساله و 16 دانش آموز پسر شنوای 9-11 ساله در آزمون دانش واژگانی که مشتمل بر دو زیر آزمون تشخیص واژگانی و کاربرد واژگانی است[B1]، مورد بررسی و [B2] مقایسه قرارگرفت. یافته ها: نتایج حاصل از آزمون تی مستقل نشان داد که عملکرد آزمودنی های شنوا در هر دو گروه سنی در مقایسه با عملکرد کودکان ناشنوای همتای آن ها در هر دو آزمون تشخیص واژگانی [B3] (p≤ 0/05) و کاربرد واژگانی (p≤ 0/05) [B4] به طور معنی داری بهتر بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که کودکان ناشنوا در مقایسه با کودکان شنوا نه تنها واژه های کمتری می دانند بلکه عمق دانش آن ها نسبت به این واژه ها نیز کمتر است. علاوه براین، مقایسه دو آزمون نشان دهنده کارامدی تکلیف تشخیص واژگانی به عنوان ابزاری جهت سنجش دانش معنایی واژگانی است.

زمینه و هدف: بیشتر بررسی های موجود روی والدین کودکان کم شنوا حاکی از بروز اختلالاتی در سلامت روانی آنها پس از شناسایی ناشنوایی کودک بوده است. یکی از هدف های عمده هر نوع برنامه مداخله به هنگام مشاوره با والدین است. این مقاله به بررسی تاثیر یک برنامه مشاوره به صورت گروهی بر سلامت روانی والدین کودکان کم شنوا می پردازد.روش بررسی: این مطالعه به روش شبه آزمایشی و پیش آزمون- پس آزمون تک گروهی صورت گرفت. شرکت کنندگان در پژوهش همه والدین کودکان کم شنوایی بودند که در یک مرکز ویژه کودکان کم شنوا حضور داشتند. ابتدا وضعیت سلامت روانی والدین ارزیابی شد. سپس برنامه مشاوره به صورت گروهی برای آنان اجرا گردید. برنامه شامل 6 جلسه 1.5 ساعته و شکل کلی هر جلسه شامل سخنرانی و بحث های گروهی به روش شناختی- رفتاری بود. وضعیت سلامت روانی والدین پیش از اجرای برنامه و بلافاصله پس از آن با استفاده از پرسشنامه سلامت عمومی و فهرست علایم روانی 90 مورد مقایسه قرار گرفت.یافته ها: بیش از نیمی از والدین دچار اختلالات روانشناختی بودند. مقایسه پیش آزمون و پس از آزمون نشان دهنده کاهش معنی دار میزان افسردگی، اضطراب و بیشتر دیگر شاخص های روانی والدین پس از اجرای برنامه مشاوره به روش شناختی- رفتاری در والدین کودکان کم شنوا بود.نتیجه گیری: نتایج حاکی از وجود اختلالات روانی در والدین کودکان کم شنوا و موثر بودن مداخله های شناختی- رفتاری در بهبود این شاخص ها بود. با توجه به گسترش برنامه های شناسایی کم شنوایی در کودکان در کشورمان پیشنهاد می شود بررسی های بیشتری روی برنامه های مداخله ای روانشناختی مناسب برای والدین صورت گیرد.

زمینه و هدف: کاربرد شناسی زبان مطالعه کنش های گفتاری و جنبه های اجتماعی تعاملات ارتباطی در بافت زبان است. به دلیل نقش مهم شنوایی در رشد مهارت های زبانی، کودکان کم شنوا در تمام سطوح زبان از جمله کاربردشناسی با مشکلاتی مواجهند. تکلیفی که به خوبی این تفاوت را آشکار می سازد بازگویی داستان است. با توجه به اهمیت این مهارت ها در زندگی روزمره این کودکان و فقدان پژوهشی منسجم در زبان فارسی، مطالعه حاضر با هدف توصیف مقدماتی این توانایی های کودکان کم شنوا در قالب بازگویی داستان انجام شد.روش بررسی: این مطالعه موردی توصیفی روی پنج کودک کم شنوای شش ساله و دو کودک شنوای هم سن انجام شد. مهارت های کاربردشناسی آنها با استفاده از آزمون بازگویی داستان در اتاقی ساکت اجرا، سپس داستان گویی کودک ضبط، تحلیل و امتیازدهی شد.یافته ها: بین امتیاز آزمودنی با کم شنوایی شدید و گروه هنجار تفاوتی وجود نداشت، از طرفی بین امتیاز آزمودنی با کم شنوایی عمیق و کاشت حلزون در حفظ موضوع و توالی وقایع با گروه شنوا اختلاف دیده شد. امتیاز آزمودنی با کم شنوایی عمیق و کاربر سمعک در همه موارد به جز اطلاعات اصلی با گروه شنوا اختلاف زیادی داشت. از طرفی، همه آزمودنی ها از حروف ربط به طور مناسب استفاده می کردند.نتیجه گیری: کودکان کم شنوا در به کارگیری مهارت های کاربردشناسی ضعیف تر از کودکان شنوا عمل می کنند. از طرفی، بین افراد کم شنوا نیز تفاوت وجود دارد که حاکی از تنوع این توانایی ها در کودکان کم شنوا است و این تفاوت در توانایی های زبانی بر اساس میزان کم شنوایی، نوع پروتز، استفاده مفید از باقی مانده شنوایی، زمان و کیفیت آموزش های توانبخشی شنوایی و سایر عوامل، را خاطر نشان می سازد.